Het verhaal van vrijwilliger Edwin van der Wolf

Benieuwd wat vrijwilligers beweegt die zich inzetten voor het informatiecentrum? Edwin van der Wolf vertelt:

“Ik vind het belangrijk om mensen bewust te maken van de waarde van vrijheid en het belang van democratie”.

Wanneer en hoe raakte je betrokken bij het informatiecentrum?

In 2011 kreeg ik een brief waarin gevraagd werd om financiële steun voor het op te richten informatiecentrum. Die steun heb ik gegeven én ik heb me aangemeld als vrijwilliger. Doorslaggevend was mijn opa. Keer op keer vertelde hij me over de bevrijding van de wijk Voorstad in Deventer vanuit Schalkaar op 10 april 1945 door Canadezen. Later vond ik een foto met een Engelse tank, de Engelsen vochten samen met de Canadezen, vlak voor zijn huis.

Waar houd je je mee bezig?

Meteen na de opening van het informatiecentrum startte ik als gastheer, om de week op zondagmiddag met collega Ab Waak op Reijers. Kort daarop ging ik ook rondleidingen geven en ik ben lid van ons onderzoeksteam dat continu opzoek is en onderzoek doet naar informatie over de bevrijding en levensverhalen van de 1.394 soldaten die op het ereveld begraven liggen. Ik heb een heel bijzondere affiniteit met de verhalen van 18 gesneuvelde First Nations (oorspronkelijke inwoners van Canada) en 6 Métis (mensen met een mix van Frans en Indiaans bloed).Een vergeten groep denk ik.

Wat is jouw grootste uitdaging en drijfveer?

Ik vind het een uitdaging om bezoekers duidelijk te maken welke gigantische offers de Canadese soldaten en hun families gebracht hebben om ons te verlossen van het zeer wrede bewind van de meedogenloze Duitse bezetter. Ik ben principieel voor democratie en tegen alle vormen van fascisme.

Kun je ons meenemen naar een kippenvel-moment?
In het kader van de bevrijding van Wierden bezocht een groep Canadese studenten ons informatiecentrum. Tijdens de rondleiding over het ereveld stond een student stil bij een graf om het levensverhaal van de gesneuvelde soldaat te delen met de groep. De soldaat was fervent roker geweest. De student stak een sigaret op en plaatste deze al brandend in de aarde. Via zijn mobiele telefoon liet hij een popnummer uit die tijd horen. Bij een volgend graf legde een student een doosje met Canadese souvenirs. Bij het derde graf dat die dag speciale aandacht kreeg, vertelde een docent het levensverhaal van de vanuit Schotland naar Canada geëmigreerde soldaat, waarna zij op muziek een typische Schotse krijgsdans uitvoerde. Heel speciaal en ontroerend allemaal.

Wat levert het onderzoekswerk je op?

Ik vind het eervol om te doen. Sinds 2005, we vierden 60jaar bevrijding van mijn voormalige woonplaats Hattem, heb ik heel goed contact met het  Canadian Scottish Regiment (CSR).Het regiment verloor sinds de landing in Normandië op 6 juni 1944 tijdens de opmars door Noordwest Europa circa 400 soldaten. In 2020 heb ik ter ere van en respect voor deze helden een website laten bouwen met hun levensverhalen, die ik zelf heb onderzocht. Een aantal ligt in Holten begraven en een aantal in Groesbeek. In 2018 kreeg ik als enige ooit buiten Canada de Jack Fawcett Awardvan het regiment voor mijn onderzoekswerk. In  2019 reikte de Canadese ambassadeur mij persoonlijk de Sovereign’s Medal for Volunteers uit voor mijn inzet bij het informatiecentrum.

Waarom moeten mensen het informatiecentrum bezoeken?

Om ons bewust te maken van de waarde van vrijheid en het belang van democratie. Ook in de huidige tijd staat de democratie onder druk en is het belangrijk om grensoverschrijdend samen te werken en polarisatie tegen te gaan.

‍